Antón Louro do PSdeG PSOE de
Pontevedra no momento de votar

 O PP de Galiza gañou onte as xerais, ao conservar meritoriamente a súa primeira posición en votos e en escanos, pero perdeu virtualmente as próximas autonómicas, como consecuencia da derrota de Mariano Rajoy fronte a José Luis Rodríguez Zapatero.

Agás catástrofe, socialistas e nacionalistas aseguráronse a victoria nas eleccións galegas, previstas en principio para o ano próximo, porque os populares galegos quedáronse definitivamente sen o protexo do poder central que necesitarían para darlle a volta a seu dificilísima situación e porque durante o reconto de onte á noite foron desaparecendo todos os elementos que ameazaban a estabilidade da Xunta. Había o risco de que o BNG puidese retroceder en escanos e de que se establecese un duelo fraticida dentro dos partidos gobernantes en Galiza no voto emigrante. E nada diso aconteceu.

O resultado supón unha victoria momentánea para o PP de Galiza, que demostra unha gran capacidade de resistencia, pero unha derrota a medio e longo prazo, porque tamén se fixo evidente que seu declive é agora mesmo inexorable, sen que faia ningún factor relevante que apuntamento a que pode cambiar a tendencia de consolidación da entente de PSOE e BNG.

Feijoo esquece 1989
Feijoo insistiu onte en que é a primeira vez que o PP conseguiu gañar unhas xerais en Galiza sen ter o protexo da Xunta, pero non é certo. En outubro de 1989, cando o presidente da Xunta era o socialista Fernando González Laxe, os populares se impuxeron ao PSOE nas xerais en Galiza, por catro puntos e medio, unha diferenza moi similar á de onte.

Pero no 89 o tripartito se cambaleaba e tiña que pasar a difícil reválida das autonómicas de decembro, nas que foi derrotado por Fraga. Agora non existen grandes ameazas para a Xunta, como non sexan as que poidan crear os dous socios de goberno coas súas loitas frecuentemente autodestructivas.

Sen embargo, a sentencia que ditaron onte os galegos nas urnas obriga a socialistas e nacionalistas a seguir entendéndose. A súa alianza de feito en Madrid da última lexislatura, especialmente intensa no tramo final tras o estallido da crise política catalá, pode converterse nun pacto formal, que os suelde aínda máis.
En todo caso, a consolidación da representación do BNG en Madrid elimina as tensións que xurdirían, tanto dentro do Bloque como na súa relación co PSOE, se retrocedese en deputados. Quintana non logrou o éxito que necesita, pero superou a proba.

O polémico Molina
Ao mesmo tempo, o PSOE, a pesar de non lograr o seu obxectivo de gañar en escanos en Galiza, obtivo un resultado histórico, ao quedarse a menos de 80.000 votos do PP, fronte aos 500.000 de fai tan só oito anos. Seguramente a cabeza de lista da Coruña, o presuntuoso ministro de Cultura, César Antonio Molina, non contribuíu a que os socialistas gañasen nesa provincia, que como se esperaba, foi a que rompeu o empate a escanos que se estableceu entre PP e PSOE nas outras provincias.
A maldición de Pablo Iglesias segue o pé. Galiza, berce do fundador do PSOE, é a única comunidade na que os socialistas nunca gañaron unha elección. Pero o PSOE, grazas ao extraordinario tirón de Zapatero e a forte posición conseguida na Xunta, está ás portas de conseguilo.

A Núñez Feijoo falloulle Rajoy, que nin gañou en Madrid nin mostrou un tirón especial en Galiza, onde o PP baixou tres puntos malia subir dous en España. Se falase en galego, probablemente lle iría mellor. Pero en cambio, a Feijoo salvoulle outro ex ministro de Aznar, José Manuel Romay Beccaría, quen xogou un papel fundamental na campaña na provincia da Coruña onde o PP resistiu moito mellor do que se esperaba nas zonas rurais, o territorio tradicional de Romay.

A caída do PP na provincia da Coruña é a menor de Galiza. É certo que tiña menos percorrido para embaixo que en Ourense, por exemplo, pero tamén é verdade que era a circunscrición clave e que había o risco de que todo se xogase na emigración, un terreo favorable agora para os socialistas.
Touriño fixou onte o seu obxectivo para as autonómicas: facer do PSOE a forza máis votada.E esa vai ser o que se decida nas próximas eleccións galegas, se o PP mantén a súa condición de primeira forza, porque, agás unha catástrofe que hundiera ao bipartito, a presidencia da Xunta xa non vai estar en xogo.