'A este ritmo á humanidade quédanlle poucos anos de existencia'

Sufriu cadea e persecución polas súas ideas e loitou contra a invasión dos Estados Unidos no seu país en 1965. Este político e ensaísta dominicano comparte estes días na Galiza, convidado por 'Primeira Linha', as súas experiencias de revolucionario.

Voste de forma parte dos Círculos Camañistas da República Dominicana. De onde ven o nome?

De Caamaño que tiña ascendentes galegos. Foi o coronel que cuestionou discretamente primeiro o golpe militar contra Juan Bosch, o primeiro goberno democrático post-tiranía e unha figura literaria, coa consecuencia de ter que exiliarse. Daquela anulouse a Constitución democrática de contido máis adiantado de toda a historia republicana. Caamaño rebelouse contra as forzas armadas. Fixo un contragolpe democrático xunto a Rafeal Fernández Dominguez no denominado movemento militar constitucionalista. Militares e pobo únense cando Estados Unidos envia tropas. Caamaño é o noso Sandino ou o noso Bolívar. Nos últimos anos da súa vida abrazou o socialismo.

Seguen vixentes os principios fundacionais do marxismo?

Si, cada vez máis. O único que podería levalo ao arquivo da historia sería que o capitalismo poidera eliminar as causas que deron orixe ao pensamento socialista. Hoxe hai sobreexplotación. O capitalismo tornouse máis brutal e destrutivo. A humanidade está condenada non só ao empobrecemento dos seres humanos senón á destrución do seu entorno natural. A este ritmo á humanidade quédanlle poucos anos de existencia. Este socialismo tamén evoluciona do mesmo xeito que o capitalismo de Marx non é o mesmo que o imperalismo de Lenin, nin tampouco o capitalismo dos paises centrais é o mesmo que o dos países dependentes. O propio Marx dicía "eu so sei que non son marxista" querendo dicir que o seu portentoso pensamento non estaba pechado. Houbo neste tempo unha loita entre o marxismo creador e outro determinista e dogmático que é o que tratamos nós de superar posto que lle fixo moito dano ao movemento revolucionario.

O futuro da revolución está hoxe en América Latina?

América latina colocouse á vangarda das loitas contra o neoliberalismo que é a variante do capitalismo actual. Os modelos neoliberais resultados da estratexia de globalización. A pesar do crecemento económico América Latina ten o record no tocante á desigualdade social. Tamén hai un elemento cultural recuperado do que foron os próceres da primeira independencia deses países xunto aos novos niveis de opresión e marxinación que deu lugar a unha resistencia. Mesmo catapultaron a movementos como o indíxena.

Pode extenderse a outras zonas?

O caso latinoamericano está a chamar a atención en moitas partes do mundo. Ten valor mesmo para os pobos oprimidos no mesmo centro capitalista. É o caso de España onde pobos como o galego foron marxinados, oprimidos e subordinados ao Estado español por intereses do gran capital.

E os Estados Unidos?

É un imperialismo altamente consumidor ao tempo que deficitario que saiu fortalecido da bipolariedade en termos militares. Emprega a súa forza militar como factor para a súa política de conquista de territorios e recursos. O feito de que nas eleccións latinoamericanas gañen os movementos que os USA non prefiren indica que os pobos van por outro lado.

Hoxe hai sobreexplotación. O capitalismo tornouse máis brutal e destrutivo.

América latina colocouse á vangarda das loitas contra o neoliberalismo que é a variante do capitalismo actual.

Narciso Isa Conde, ensaísta