Unha das afirmacións sobre a identidade nacional máis rotundas escoiteilla a un vello retornado. Aquel home, nada máis poñelos pés en Lavacolla era entrevistado por unha locutora daquel mítico programa da era Fraga adicado á emigración. Ante ela expuso o seu contento polo regreso, e aproveitou para expresar o seu orgullo por ser galego porque “galego pode selo calquera”. Doctos próceres da Patria ilustraron á Nación sobre a galeguidade con sesudas reflexións e velaí ven un paisano e formula a cuestión da nosa identidade cunha sinxeleza meridiana: “galego pode selo calquera”.
Porén ser español non che é nada doado de definir. Xa Cánovas del Castillo ante os debates constitucionais de se a españolidade debía ser marcada polo nacemento (ius soli) ou pola ascendencia familiar (ius sanguinis), afirmaba que “son españoles los que no pueden ser otra cosa”.
Recoñezo que pode semellar tendencioso confrontar unha idea da identidade nacional aberta e incluinte, frente á máxima da icona do conservadurismo español, excluínte e resignada. Se a traio ao fío é porque o nacionalismo galego, no seu chamamento a participar no Día da Patria do 2008, o previo ás vindeiras eleccións autonómicas, ao igual que aquel paisano, insta á participación de todos e todas. Quere que a cidadanía participe cobrando consciencia como tal, como cidadanía que reclama os seus dereitos a ser e a decidir. É consecuente. O BNG goberna para a maioría social de Galiza, para todos e para todas, para calquera, e quere acompañar a esa maioría social no seu día máis especial, o 25 de Xullo. Unha maioría social que cre no noso País e así o manifestará o Día da Patria na Quintana.

Voltar ao Índice