adiante ven a aportar uns posicionamentos estratéxicos e programáticos, ao mesmo tempo orixinais, e por outro lado, con raigame nacional-popular. Posicionamentos clásicos dende a tradicíon política dos partidos marxista-leninstas de cadros que ven do PGP até a FPG pasando polo PCLN, pero totalmente novidosos no panorama xuvenil da esquerda independentista galega:
- Dentro da esquerda soberanista galega –na que se inscriven tamén faccións interclasistas-, facemos parte do que damos en chamar independentsimo de clase -con vontade de reconstruír un MLNG desaparecido hai case vinte anos-. Sen lugar a dúvidas o mais vello cronolóxicamente, o mais novo en ideas e o único até agora con dirección, bases e simpatizan­tes maioritariamente obreiras.
- No sempre incómodo tema da normativa ortográfica do noso idioma, temos claro de sempre que, como comunistas que somos, a cuestión principal é a normalización do noso idioma, que este tema sempre foi causa de absurdos cismas entre a esquerda independentista, e que no seo de ADIANTE tiñan que convivir mozas e mozos con distintos posicionamentos sen influír na vida interna da Organización.
- A loita contra o patriarcado implica e atinxe a todo o colectivo militante e de base, tanto mozas como mozos. Para nós a loita feminista está completamente ligada dun xeito global á loita de clase a e a nacional, rexeitando completamente o feminismo interclasita e subvencionado, e defendento o revolucionario e combativo. Clare Zetkin e Alexandra Kollontai sempre presentes.
- Para nós, o antagonismo galego non conta cun colectivo pechado de compañeir@s prisioneir@s polítc@s. Para nós, e como defendeu sempre o independentismo de clase, tanto @s pres@s independentistas, como @s antifascistas, como a maioría d@s sociais, son tod@s pres@s polític@s do mesmo rexime antidemocrático español e do sistema criminal capitalista. Para tod@s esiximos a volta a casa.
- No tema nacional temos moi claro cal é a nosa nación e as características obxectivas que a fan tal, completamente inspirad@s nas liñas marcadas por Daniel Castelao no Sempre en Galiza parafraseando a autores marxistas. Pero ao contrario doutras faccións xuvenís patrióticas non consideramos a España como o que resta da Península ao separar a Galiza, Portugal, Euskal Herria e os Països Cataláns, senón como un Estado Imperialista creado artficialmente polo Poder para oprimir e explotar aos pobos baixo o seu xugo e ás súas clases populares.
Agora que o sistema capitalista está a vivir unha nova crise, somos conscientes de que está a tomar –e xa se está a mirar- a súa face mais desesperada, a fascista. É por iso que a nosa existencia, e o noso éxito, é mais imprescindíbel do que nunca. É preciso una resposta xuvenil consciente, intelixente, antisistema, subversiva e de clase.
Para iso, a mocidade revolucionaria galega temos que actuar con honestidade, sen aparentar o que non somos, cos pés na terra e facendo nosas as necesidades da xuventude asalariada, desempregada e estudante da clase obreira, é dicir, da xuventude da que facemos parte. Temos que encauzar toda esa maré de reveldía, resistencia e descontento para dirixila como un puño contra @s responsábeis da nosa explotación.
Eis a nosa misión.

Voltar ao Índice