O acto da continuidade aos que realizará en anos anteriores o Foro Cívico Galego de Barcelona

Un ano máis, o 25 de xullo celebrámo-lo Día da Patria Galega. "A festa maior de Galicia, a festa de tódolos galegos", como dixo Castelao. No canto de pretender face-la historia dunha data transcendental na vida do noso pobo penso que témo-lo deber de lembrar, coa meirande emoción, a tódolos nosos devanceiros (...)

Miña nai, labrega da cerna do país transmutada en vilega, contra a súa vontade, polo Plan de Estabilización franquista e o espectacular crecemento económico mundial que seguiu á Segunda Grande Guerra, lembraba que a primeira vez que saíu da casa (institución que estudou Lisón Tolosana e non mero edificio) foi para ir a Compostela, o día de Santiago (...)

Posibelmente sexa necesario comezar por unha aseveración: o sentimento de Patria na Galiza é algo moi necesario para que o País exista. Sen unha adhesión sentimental e unha consciencia racional sobre a nosa realidade, tan agachada e negada, é moi difícil, por non dicer imposíbel, que manteñamos unha práctica consoante co que Galiza necesita (...)

É tam acaído como sempre o celebrarmo-nos o Dia da Pátria. Para mim segue a haver dous tipos de causas fundamentais: políticas e humanas. Políticas, porque aínda está pendente que a sociedade galega assuma plenamente o discurso nacionalista, polo que ainda temos que seguir reivindicando-o (...)

Aproxímase a celebración do Día da Patria, a festa da Nación galega, que nesta ocasión, ten para nós unha especial significación. Este ano terá un sentido, persoal e coleitivo, singularmente importante e tamén agridoce(...)

Se no abrente deste 25 de xullo poidéramos voar sobor da nosa terra e percorrela en todas direccións abrangueriamos o portento dunha interminable ringleira de coches a rebordaren as estradas do litoral ateigando as pistas até os campos da festa das nosas aldeas(...)

Imos camiño de celebrarmos o centenario do Día da Patria Galega. Era alá polo 1919 cando o movimento irmandiño en defensa da lingua e patria galegas marcaba o 25 de xullo como data de "...lembranza da Patria natural que dende antigo, como agora e sempre, ha ser a única patria verdadeira..." das galegas e dos galegos (...)

O Día da Pátria na Galiza foi de sempre un espazo para o exercicio dos dereitos colectivos coma Pobo. A praxe da Nación que non cesa, que reivindica a súa condición plural, enérxica e de consciencia libre, que fervorece coma un mosaico de vontades e xenerosidades harmonizadas pola idea do común e da fraternidade(...)

O independentismo galego é un dos grandes descoñecidos do panorama político do noso país. Ocultado pola sombra política do BNG, distorsionado e reducido a unha mera soma (...)

O corpo, que non así o ser, do benquerido Elixio Rodríguez Domínguez deixounos o pasado 9 de xullo na cidade de México, onde moraba exiliado dende o remate da Guerra inCivil. (...)

Nestas tres últimas décadas, o Día da Patria ten sido un termómetro para medir a dimensión da vontade social de construír un autogoberno nacional capaz de respostar(...)