 Xornadas “A musealización das migracións: experiencias comparadas” “Non se trata de pagar débeda histórica algunha, senón de pensar o século XXI a partir deste patrimonio e de acoller positivamente o legado migratorio, referente esencial e transversal da historia e da identidade de Galicia, proxectada tamén na inmensa actividade das comunidades galegas no exterior”, afirmou Ramón Villares. O outro referente importante ten que ver con Compostela e o Camiño de Santiago e esas circunstancias explican a suxerencia da integración do futuro “Museo das Migracións” na Cidade da Cultura, entendida ésta como ponte entre Europa e América co inevitable fío conductor do fenómeno migratorio. Xosé Manoel Núñez Seixas, pola súa parte, referiuse ao museo, partindo da idea do recoñecemento da importancia da migración, elemento transversal e circular na súa configuración de ida e volta, partida e retorno, sen a que non é posible explicar a historia moderna e contemporánea de Galicia. Aludiu asemade á necesidade de favorecer o diálogo cultural e a transnmisión entre xeracións, “integrando e asumindo a nosa identidade transcultural e transnacional”. Non esqueceu a posibilidade de dotar de pluralidade a oferta de turismo cultural en Galicia. Polo que se refire á idea do Museo das Migracións, Nuñez Seixas falou dun centro multifuncional con catro partes diferenciadas: o museo propiamente dito, con exposición permanente e exposicións temporais, un centro de documentación, un núcleo de investigación científica sobre migración e un centro virtual, complementario do espazo físico.
Arquivo da Emigración Galega
“Ven de vello a idea de crear un museo das migracións. Do que agora se trata é reforzar a idea e buscar posibilidades de converxencia para facelo posible, entendéndoo como unha oportunidade”, explicou Ramón Villares, que lembrou o traballo desenvolvido polo Arquivo da Emigración Galega, desde a súa creación en 1992 no Consello da Cultura Galega. Falou dun fondo documental, fotográfico, bibliográfico, hemerográfico e sonoro que reúne o legado de 457 sociedades de emigrantes, sobre todo de Arxentina, trescentas caixas de documentación microfilmada e unas cincocentas publicacións periódicas, entre outros legados.
Experiencias museográficas
Ao longo de dous días pasaron polo Consello da Cultura Galega varios relatores. María Beatriz Rocha-Trindade (Universidade Aberta, de Lisboa, Museus de Migraçôes: Abrangência Nacional, Potencialidade Educativa, Acçâo Social) falou da “Teoría e práctica da musealización das migracións”; Fernando Devoto, da Universidade de Bos Aires, fixo unha análise sobre “As migracións internacionais entre historia, memoria e patrimonio”; Ana María Leitâo (O Memorial do Imigrante de Sâo Paulo) puxo “Exemplos de Museos da Emigración en Europa e América”; Christina Persson (A Casa do Emigrante Sueco en Växjö), Karin Hess (A Casa do Emigrante Alemán de Bremerhaven) e Isabel Ferreira Alves (O Museu da Emigraçâo e das Comunidades de Fafe-Portugal) explicaron cada unha das súas experiencias.
Trackback(0)
 |
TrackBack URI para este comentario
RSS feed comentarios
Mostrar/Ocultar formulario de comentario