Os científicos sociais andan sempre a darlle voltas ao porqué dos feitos, ás causas dos acontecementos. Mesmo arman leadas enormes, que despois denominan escolas, para explicar tal ou cal feito en función de uns consideraren primordial a razón A, mentres que outros inclínanse pola B, cando na realidade a causa é A, B, C... e moitas máis. O choio das causas sempre me trae ao maxín o magnífico ensaio, elegantemente humorístico, de Carlo M. Cipolla “O papel das especies (e da pementa en particular) no desenvolvemento económico da Idade Media”, recollido no seu divertido libriño Allegro ma non tropo.

"Tiña a intuitiva sensación de queo resultado final sería desgraciado" Napoleón en Santa Helena

Din, os que saben do choio, que unha boa campaña non serve para gañar eleccións, malia que unha mala pode facer que se perdan. Ben seguro que algo disto aconteceu o pasado primeiro de marzo. As enquisas previas indicaban unha axustada maioría do "bipartito gobernante", pero apuntaban algúns trazos significativos, logo confirmados:  o Pepé remontaba posicións dende finais do verán e mantiña unha fidelidade de voto superior aos seus contrincantes; unha maior dispersión do voto coa aparición de Terra Galega e UPyD, nomeadamente na provincia da Coruña; menor apoio nas cidades e vilas costeiras ás forzas do goberno e medraba o desinterese entre os sectores máis críticos que na anterior ocasión os apoiaran.